Historia baletu jest zaledwie fragmentem historii tańca obejmującym czasy nowożytne i odnosi się głównie do kultury europejskiej. Balet powstał z renesansowych maskarad karnawałowych i z triumfów, popularnych we Włoszech, które przerodziły się w widowiska dworskie złożone z recytatywu, śpiewu, muzyki, pantomimy i tańca. Od początku XV w. krystalizuje się specyficzny styl włoski, a jego najwybitniejszym przedstawicielem jest Domenico da Piacenza i jego dwaj uczniowie: Antonio Cornazzano i Guglielmo Ebreo, ten ostatni wydał Rozprawę o sztuce tańczenia. W 1489 roku w Tortonie odbył się ślub księcia Mediolanu, Galeazzo Viscontiego z Izabellą Aragońską, z tej okazji Bergonzio di Botta przygotował dla dworu uroczyste interludium oparte na temacie wyprawy Jazona i Argonautów po złote runo, można uznać to przedstawienie za pierwsze widowisko baletowe.

Na temat tańca w okresie średniowiecza zobacz: taniec w średniowieczu.
Na temat tańca w okresie Renesansu zobacz: taniec w renesansie.
Na francuski dwór balet zawitał dzięki Katarzynie Medycejskiej. Mylnie za pierwsze baletowe widowisko uznaje się wystawione przez nią w 1581 roku Le Ballet Comique de la Reyne (Komiczny Balet Królowej). Między XVI a XVII w. balet przybrał formę widowiska o treści mitologicznej, wykonywanego przez dworzan. W XVIII w. powstała opera baletowa, w której przeważały nad partiami śpiewanymi partie tańczone, wykonywane już z dużym wirtuozerstwem przez zawodowych tancerzy (Marie Camargo, A i G. Vestris). Przełomową datą w kształtowaniu się baletu zawodowego był 1661 rok, w którym Ludwik XIV założył Narodową Akademię Muzyki i Tańca. Oderwanie się baletu od opery nastąpiło głównie dzięki działalności J.G. Noverre'a, który w 2 połowie XVIII w. stworzył balet d'action (dramat baletowy). Inni reformatorzy działający we Włoszech (S. Vigano, C. Blasis) ukształtowali podstawy stylu romantycznego.

W 1832 choreograf Filippo Taglioni stworzył pierwszy romantyczny balet Sylfida. Głównym dziełem epoki stał się jednak inny balet - Giselle, dominował wtedy głównie taniec kobiecy. Za największe primabaleriny epoki uznano: Marię Taglioni, Carlottę Grisi i Fanny Elssler, a za największego tancerza i choreografa J. Perrot'a.

W drugiej połowie XIX wieku nowym centrum sztuki baletowej stała się Rosja. Marius Petipa stworzył tam balet-divetissement, klasyczny dziś typ baletu o ustalonej budowie, do takich należą schoreografowane przez niego Jezioro łabędzie i Śpiąca królewna Piotra Czajkowskiego. Przeciw zrutynowaniu tańca baletowego wystąpiła na początku XX w. Isadora Duncan. Skostniałe schematy tradycyjnego baletu zreformował Michaił Fokin. W swych choreografiach Ognistego ptaka i Pietruszki do muzyki I. Strawińskiego, wystawionych przez zespół Ballets Russes. Najwybitniejszymi tancerzami epoki byli Anna Pawłowa, Wacław Niżyński, Matylda Krzesińska, Tamara Karsawina. W drugiej połowie XX w. duże znaczenie dla rozwoju współczesnego baletu miała działalność M. Béjarta i R. Petit

Powiem tak Jak ktoś trenuje balet to bardzo to pomaga w innych technikach. W moim klubie (trenuje TT) organizowane są zajęcia i muszę powiedzieć że to bardzo pomaga ;)

prawda ale mimo wszystko jest to ciezka technika tanca

Justysia:D napisał(a):prawda ale mimo wszystko jest to ciezka technika tanca

nawet bardzo xD

Heh:-)

Balet bardzo pomaga w innych technikach. Np. w TT

Wiecie co, co do Baletu, to też się z Wami zgadzam, że jest to ciężka technika tańca. Wiem coś o tym, bo sama przez osiem lat podstawówki chodziłam na balet. Na początku było ciężko, ale potem jakoś dawałam radę. I nawet bardzo mi się spodobał. Ale jedno jest pewne, to dzieki baletowi opanowałam technikę cha-chy (co prawda były to tylko podstawy, ale dały mi naprawdę dużo). Teraz za to mam tego efekty, bo cha-cha idzie mi naprawdę fajnie i jak z płatka. I powiem Wam, że przez balet pokochałam taniec towarzyski, łacinę i ogólnie taniec.

Balet jest stylem który podziwiam... Mażą mi się profesjonalne lekcje baletu, jak najdłuższe i jak najcięższe! Może pomyślicie, że jestem dziwna, albo, że nie wiem jak to jest... Ale ja po prostu cały czas, mimo ogromnego zmęczenia chciałabym tańczyć, ćwiczyć. Nie raz bywa tak, że przychodzę ze szkoły o 14.30, potem godzinę na lekcje, następnie trening, próba taneczna i jestem w domu około 21.00 ^^ Ale ja bym tam chciała siedzieć jeszcze dłużej i jeszcze częściej! Dlatego marzy mi się taka profesjonalna szkoła tańca... Balet, taniec współczesny, jazz, taniec towarzyski, hip hop
Na samą myśl robi mi się błogo...*_*

przepraszam za odbieg od tematu troszkę się rozpędziłam...
Podsumowując balet podoba mi się bardzo

u mnie sytuacja wygląda bardzo podobnie :P

Kromko nie ma to jak twórcze i ambitne opisanie sytuacji...

Aaaa, widzę, że już kolejnej osóbce w tym gronie podoba się balet. Miło mi bardzo.

Ech, jak mi się marzą lekcje baletu...
Ale cóż, cieszę się chociaż z tego, że mogę tutaj z Wami od czasu do czasu na te tematy porozmawiać...

Powiem Ci Alhana, że ja też tęsknię za baletem, ale niestety moja szkoła baletowa już dawno nie istnieje, a była taka fajna grupa i instruktorka. Ale na szczęście mam TT i to on zastępuje mi przynajmniej po części balet. I musi mi to wystarczyć.

Moja imienniczko? xDD (nie ma to jak spostrzegawczość ^^")
Ciesz się z tego, że masz TT, bo ja mam tygodniowo w czwartek 1 godz. TT, a w piętek 2 godz. hip hop...
To wszystko co mam, a kiedy słyszę o tym, że inni nie mają na nic czasu z powodu kursów bądź lekcji tańca to mi się beczeć chce...
Pomijam ćwiczenie w domu..-.-

Czyżbyś też miała na imię Kasia jak ja? To mi bardzo miło. Ja się właśnie cieszę, że mam TT, bo te zajęcia po prostu uwielbiam! Ja Hip-Hopu nie mam, bo mnie otacza tylko i wyłącznie TT. Ale może kiedyś spróbuje jakiś innych tańcy. Może nowoczesny lub taniec brzucha, sie zobaczy.