W odróżnieniu od tańców towarzyskich - turniejowych, taniec użytkowy - nie jest sformalizowany, czerpie z figur i kroków tanecznych pochodzących z rozmaitych stylów i tradycji tanecznych i pozwala na swobodne korzystanie z nich do interpretacji muzyki. Taki sposób tańczenia nie ma nawet ustalonej nazwy. Nazywany jest czasem: tańcem rekreacyjnym, klubowym, balowym, dancingowym, weselnym, imprezowym itp.

- bachata - taniec rozliczany jest na 4. Krok podstawowy jest dosyć prosto skonstruowany. Następujące po sobie kroki powodują przemieszczanie się na boki oraz do przodu i do tyłu. Schemat kroku podstawowego można opisać następująco: rozpoczynając od prawej stopy robimy chasse w prawo, czyli krok do boku prawą nogą -> lewą nogą robimy krok łącząc ją z prawą -> znów krok do boku prawą nogą, na liczenie 1 - 2 - 3. Na 4 robimy tap lewą nogą w miejscu, czyli unosimy i delikatnie w rytmie uderzamy palcami lewej stopy w podłoże, jednocześnie wykonując ruch biodrem w lewo. Następnie robimy to samo w przeciwnym kierunku. Oczywiście tańcząc w parze, kobieta i mężczyzna robią kroki w zgodnym kierunku. Charakter tańca osiągamy przez odpowiednie ruchy bioder i reszty ciała. Bachatę można (a wręcz dobrze jest - jednak to zależy od tego, kto jest partnerem) tańczyć bardzo blisko, prawie złączonymi tułowiami oraz z prawą nogą wsuniętą nawet do połowy uda pomiędzy nogi partnera.

- beguine - wowolny taniec ludowy z Martyniki, w metrum 4/4, obecnie należący do kanonu tańca towarzyskiego. W latach trzydziestych XX wieku był lansowany, lecz bez powodzenia w Paryżu. Swą popularność zdobył dopiero dzięki Cole Porterowi i jego piosence Begin to Beguine zaśpiewanej w musicalu Jubilee (1935) a wystawionym na nowojorskim Broadwayu. W żargonie polskich muzyków taniec ten zwany jest powszechnie beginką.

- boogie-woogie - od niego swoją nazwę wziął swingujący taniec towarzyski pochodzący od tańca boston. Jest to taniec bardzo ruchliwy, o dużym zakresie ruchów. Obecnie tańczony zarówno do stylu muzycznego boogie-woogie, jak i, częściej, do rock and rolla.

- boston - taniec pochodzący ze Stanów Zjednoczonych. Swą nazwę zawdzięcza miastu Boston w USA. Jest rodzajem powolnego walca, w metrum 3/4. Dużo wolniejszy od walca wiedeńskiego, posuwisty, odmiana walca angielskiego. W Europie pojawił się po 1910 roku.

- calypso - taniec, którego muzyka oparta jest na improwizowanej balladzie w rytmie afrykańskim z wysp Ameryki Środkowej.

- karioka - brazylijski taniec, odmiana samby, nazwa pochodzi od mieszkańca miasta Rio de Janeiro

- kizomba - to gatunek muzyki oraz styl tańca stworzony w Angoli. W piosenkach, śpiewanych głownie w języku portugalskim, delikatna, romantyczna nuta przeplata się z rytmami afrykańskimi. Kizombę tańczy się w zmysłowy, delikatny sposób w bliskim trzymaniu partnerów. Kizomba jest dość często uważana za rodzaj muzyki portugalskiej nie tylko ze względu na język ale i jej popularność wśród Portugalczyków.

- charleston - amerykański taniec nazwany od miasta Charleston, w Południowej Karolinie. metrum 4/4, rytm synkopowany, tempo żywe. Rytm - tradycyjny wywodzi się z Afryki Zachodniej, spopularyzowany w USA przez piosenkę z 1923: The Charleston skomponowaną przez kompozytora i pianistę Jamesa P.Johnsona do przedstawienia Runnin' Wild , stała się ona jednym z najbardziej popularnych hitów dekady. Metrum 4/4, rytm synkopowany, tempo żywe.

- country-dance - taniec ludowy pochodzenia angielskiego. Popularny w XVII i XVIII wieku. Tańczony w grupach. Zbudowany jest z ośmiu taktów, w każdym z nich znajdują się 4 nuty. Typowym Country-dance jest Bloomsbury Market - skomponowany około 1703 roku.

- Lambeth walk - taniec, charakteryzuje się żywotnością. Największy rozkwit zanotował w latach 1938-1939.

- madison - to amerykański taniec, w metrum 2/4 lub 4/4. Ukształtował się pod koniec lat 50. XX wieku.

- mambo - taniec pochodzący z Kuby, w metrum parzystym. Ukształtował się w latach 30. XX wieku. To fuzja swingu i muzyki kubańskiej stworzyła rytm, który był początkiem mambo. Szczyty popularności tego tańca to lata 40. oraz część lat 50. ubiegłego stulecia. Potem cha-cha wyparła ten taniec z salonów i stracił on popularność. Obecnie mambo znowu zyskuje sobie zwolenników dzięki takim filmom, jak Dirty Dancing czy Dirty Dancing 2 (Havana Nights). Aktualnie pod nazwą "mambo" rozumie się przede wszystkim salsę w stylu NewYork (tzw. "Mambo on2"). Mambo jest podobne do samby w krokach i akcji. Jest jednak bardziej "miękkie".

- one-step - amerykański taniec, w takcie 2/4, w stylu ragtime, szybszy od fokstrota. Powstał w Nowym Jorku i wyróżniał się spokojnym krokiem. Modny w latach 1910–1920 w Ameryce i Europie. Z tańca tego wyewoluował quickstep.

- polka czeska (oceniana na turniejach tańca towarzyskiego w kategoriach Hobby w Czechach) - czeski taniec ludowy, w metrum 2/4, w szybkim tempie. Powstała około 1822, zyskała popularność na całym świecie, szczególnie w Polsce, Niemczech i we Włoszech. Obok walca był bardzo popularnym tańcem towarzyskim w XIX w. Nazwa pochodzi od czeskiego słowa „půlka”, oznaczającego „połowę”. Po powstaniu listopadowym zmieniono ją na polka na cześć Polaków lub na cześć polskiej śpiewaczki Esmeraldy. Najsłynniejsi twórcy polek to: Bedřich Smetana, Antonín Dvořák, Stanisław Moniuszko, Piotr Czajkowski, Igor Strawiński, Dymitr Szostakowicz. Została odkryta przez Josepha Neruba w 1830. Istnieje też legenda, że taniec ułożyła służąca Anna Chadimová do piosenki „Strejček Nimra”. Polka-mazurka - odmiana polki w rytmie mazurka (3/4) będąca połączeniem jego rytmu i figur tanecznych polki. Polka wraz z mazurkiem i habanerą dały początek wczesnym wersjom tanga (patrz tango milonga).

- rock and roll - Rock and roll to jedno z największych szaleństw świata tanecznego. Rock and roll, to przede wszystkim termin odnoszący się do muzyki, powstałej w połowie lat pięćdziesiątych z połączenia pewnych cech bluesa i western country. Rock and roll posiada wiele interpretacji tanecznych. To szaleństwo taneczne ogarnęło cały świat, podbijając serca przede wszystkim młodzieży. Taniec ten wymaga dużej sprawności, sprężystości i wprawy. Tancerze muszą być niezwykle zgrani, aby każdy ruch wykonywany w szybkim tempie był płynny i bezpieczny. Rock and roll jest dalszym etapem rozwoju jive`a. W miejsce szybkich kroków (chase) zastosowano kroki wolne półtaktowe. W odróżnieniu od jive`a w rock and rollu stosuje się figury akrobatyczne. Rock and roll jest tańcem prawie statycznym, tańczonym niemal w tym samym miejscu. Takt 4/4.

- salsa - jest popularnym na całym świecie tańcem latyno-amerykańskim o pochodzeniu karaibskim rozwiniętym szczególnie na Kubie i w Ameryce Północnej i odpowiadającym muzyce również nazywanej salsą. Są równe rodzaje salsy: Salsa New York styl "na 2" (mambo on2), Salsa Los Angeles styl "na 1", Salsa Cubana Styl Kubański, Salsa Portorykańska, Salsa Palladium Mambo, lub Salsa Kolumbijska.

- shimmy - taniec związany z jazzem, narodził się w Stanach Zjednoczonych po I wojnie światowej. Można go tańczyć w takcie 2/2 bądź 2/4. Jest szybszy od fokstrota W tańcu korpus tancerza pozostaje w bezruchu, porusza natomiast ramionami na zmianę do przodu i do tyłu (kiedy prawie ramię wysuwa się do przodu, lewe przesuwa się do tyłu). Pomocne może być trzymanie rąk lekko zgiętych w łokciach; kiedy ramiona się poruszają - dłonie utrzymywane są w tej samej pozycji.

- slow-fox - jest typowo angielskim tańcem. Charakteryzują go płynne, szerokie, miękkie ruchy. Mówi się, że jeżeli postawi się na głowie pani tańczącej Slow-foxa pełną filiżankę, ani kropla nie powinna się wylać. Muzyka w takcie 4/4 jest ze względów historycznych bliska Jazzowi. Obecnie jest zwykle grana w tempie 27;29 taktów na minutę. Kroki stawiane są w kolejności "slow-quick-quick". Pierwszy, powolny krok trwa 2 uderzenia (1/2 taktu), dwa następne po jednym uderzeniu (1/4) taktu). Slow-fox jest uważany za wyjątkowo trudny ze względu na ekstremalnie równomierny ruch pomimo kroków o różnym tempie.

- tango argentyńskie - taniec ulicy miasta i rodzaj muzyki zapoczątkowany w Argentynie. Tango argentyńskie ma swoją etykietę do której należą m.in. cabeceo - sposób zapraszania do tańca za pomocą tylko kontaktu wzrokowego i ruchu głowy, poruszanie się wokół linii tańca przeciwnej do wskazówek zegara i inne.

- twist - to taniec w takcie dwudzielnym, popularny w latach 60. XX wieku. Polega na wykonywaniu energicznych ruchów (skrętów) nóg, bioder i rąk. Partnerzy tańczą w miejscu nie trzymając się. Nawiązuje do muzyki rock and rollowej. Znani wykonawcy wspomnianej muzyki to głównie: Chuck Berry, Pat Boone, Chubby Checker i inni.

- swing - pochodzący ze Stanów Zjednoczonych styl tańca, tańczony do muzyki jazzowej. Popularny od drugiego do piątego dziesięciolecia XX wieku. Moda na tańczenie swinga, zarówno w Ameryce, jak i w Europie, powróciła w latach osiemdziesiątych.

A więc co myślicie o powyższych, poszczególnych tańcach? Wasze opinie?
Mieliście z nimi styczność? A może są Wam doskonale znane i trenujecie je na co dzień?
Proszę was bardzo, piszcie...;)

bachata , salsa tych dwóch tańców się uczyłam mnie osobiście bardzo przypadły do gustu w szczególności bachata . Są w miarę łatwe przyjemne i wyglądają bardzo efektownie .

paulussia14 napisał(a):bachata , salsa tych dwóch tańców się uczyłam mnie osobiście bardzo przypadły do gustu w szczególności bachata . Są w miarę łatwe przyjemne i wyglądają bardzo efektownie .

Mi tez te 2 tańce przypadły do gustu :P na obozie tanecznym często tańczyliśmy sobie troszkę na rozgrzewce xD ale bachata jest the best ! xD